Współczesna produkcja leków odbywa się głównie w wielkich zakładach farmaceutycznych, ale jeszcze kilkadziesiąt lat temu wiele preparatów wytwarzano ręcznie w aptekach. Jednym z urządzeń, które ułatwiało pracę farmaceutom, była czopkarka – specjalna forma do czopków leczniczych.
Jak działała czopkarka?
Proces wytwarzania czopków był stosunkowo prosty, choć wymagał precyzji:
- Przygotowanie masy czopkowej – substancja lecznicza była mieszana z bazą tłuszczową (np. masłem kakaowym, gliceryną lub woskiem).
- Podgrzewanie i mieszanie – całość podgrzewano do uzyskania jednolitej, płynnej konsystencji.
- Nalewanie do formy – płynną masę wlewano do otworów czopkarki.
- Zastygnięcie – po ostygnięciu masa twardniała, a czopki przyjmowały gotową formę.
- Wyjmowanie czopków – czopkarka była rozkręcana, a gotowe czopki delikatnie wyjmowane i pakowane.
Choć dziś czopki są mniej popularne niż tabletki czy syropy, wciąż znajdują zastosowanie w leczeniu różnych dolegliwości, np. przy zbijaniu gorączki, przeciwbólowo czy w terapii hemoroidów. Ta forma leku pozwala ominąć układ pokarmowy i uniknąć podrażnienia żołądka, zapewnia szybkie wchłanianie substancji aktywnych, a także nie wymaga połykania, które bywa nie lada wyzwaniem dla dzieci i seniorów.
Jeśli interesuje Was, jak współcześnie powstają manufakturowe czopki, zapraszamy Was do naszego Muzeum. Podczas zwiedzania możecie zobaczyć film przedstawiający metody wytwarzania czopków.